academie blog van Annelieke Vleugel

2010-09-17T09:35:00.001-07:00

de documentaire die ik vorig jaar heb gemaakt (2e periode) staat eindelijk! op internet!

(vanwege het opschorten van het upload limiet naar 15 min i.p.v. 10 min, van youtube)

zwaarte kracht

2010-09-02T06:32:00.000-07:00

p 5 (p1 3e jaar) begin-workshops scenario (anne vd putte), regie en uitwerking (noud heerkens en rieks soepenberg) +- eerste 3 weken.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
scenario - het moment -

ik wil al langer een mooi document maken van mijn grootouders. met name van mijn oma nu ik weet en zie dat ze de laatste tijd snel aftakelt wegens haar toenemende dementie. ik wil niet zo zeer een document maken waarin de dementie centraal staat maar meer de ontroering en liefde die ik met mn oma deel. hierin speelt haar dementie meer een (bij)rol/aanleiding dan een hoofdrol, dat lijkt me goed als ik haar in haar waarde wil laten. in de fase van dementie waar ze nu in is is het heel belangrijk haar niet te veel te confronteren met de werkelijkheid (hoe het werkelijk zit) en meer met haar mee te gaan in haar werkelijkheid. zo traumatiseer je haar niet en help je het proces zo traag mogelijk te laten gaan. dit wil ik ook betrekken in mijn film.

het moment dat ik gekozen heb is een situatie die ik zelf heb meegemaakt.
toen ik klein was kookte mijn oma namelijk altijd tomatensoep naar haar recept voor mij (en de familie) ik noemde het altijd 'omasoep'. het was mijn lievelingseten. Zij kookte het altijd als voorgerecht, maar ik at er altijd zo veel van dat ik geen ander eten meer op kon. Dit vond zij niet erg, maar juist prachtig! dit zag zij als compliment.
toen ik een jaar of 10 was heb ik eens samen soep gekookt met oma en opgeschreven op een brefje wat er allemaal inging en wanneer, als recept.
achteraf net op tijd, want een paar jaar daarna begon haar dementie hevigere vormen aan te nemen. Dit zorgde er uiteindelijk voor dat zij geen soep meer kan koken; de situatie tot nu toe..
met verjaardagen, wanneer zij bezoek moet ontvangen van famillie en dergelijke, kook ik een pan soep zodat ze die dag toch wat heeft om aan haar gasten te geven.
zo ook een paar jaar geleden (mijn gekozen moment): ik had soep gekookt, meegenomen (voor haar verjaardag) --> één van de gasten vroeg aan mn oma: "annie, heb jij die lekkere soep gemaakt?" --> waarop mn oma volmondig "ja" antwoordde..
dit zag ik als compliment en ontroerde me.. ondanks dat ik wist dat het niet klopte. ergens dacht ik: "het zal vreselijk voor haar zijn om te weten dat ze dat niet meer kan.. maar gelukkig weet ze dat niet.."
dat was een soort troost voor me.

------------------------------------------------------------------------------------------------ versie 1 scenario

na veel geschrapt, veranderd en bijgeschreven te hebben:

en voor noud een plan voordat we het uit gingen voeren in de les:

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

regie

uiteindelijk merkte ik dat mijn sc§ene die ik had geschreven niet zo geschikt was om uit te voeren/te laten spelen door klasgenoten tijdens de regie workshop van noud.

ik besloot een element uit mijn scenario te halen en dat uit te bouwen tot een scene. ik pakte het element " verborgen houden van de waarheid" wat mijn oma door haar dementie altijd doet, en vertaalde dat naar verborgen houden van de waarheid bij twee gezonde mensen (zonder dementie) zodat het makkelijker te spelen viel door klasgenoten.

ik koos steffie en nick om te acteren. vanuit improvisatie hebben we (in de repetities) een scene opgebouwt door steeds meer dingen vast te zetten (die me bevielen of juist niet). dat was wel een hele andere werkwijze dan ik normaal handhaaf. maar het beviel zeker!

de shots:

leerdoelen (vooraf):
- een andere werkwijze uitproberen (dan wat ik normaal handhaaf: gepland met
shotlist etc.)
- onderzoeken hoe spelregie werkt

geleerd :

- hoe de voorbereiding aan te pakken (op papier) ontwikkeling van personages in samenhang met de tegeven aanwijzingen van spelregie voor de acteurs.
- hoe toe te werken van improvisatie naar het vastleggen van een heuze scene.

-

intro opdracht

2010-08-26T02:43:00.000-07:00

engagement bij het onderwerp "heroïne hoer"

onderzoek/verzamelen materiaal:

caught on the airport with heroine

thailand - australia

netwerk - prostitutie voor drugs

oog actueel : tippelzone

opvang verslaafde prostituees in tilburg

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
van prostituee tot politica

http://www.keerpunt.net/personen/l/yvette_lont_van_prostituee_tot_politica.html

herkansings opdracht p4

2010-08-16T02:15:00.000-07:00

mijn plan:

Analyse (verbeteringspunten) / doelstellingen
- Bijpassende/logisch opeenvolgende keuzes maken
-  die op duidelijk (beeldend) onderzoek gebaseerd zijn.
- Techniek (kennis van camera, montage effecten etc)

Ik ga dit doen doormiddel van:
- Een nieuw onderwerp + locatie te kiezen
- Beeldend onderzoek zal bestaan uit:
Het maken van (op 3x verschillende manieren) korte fictief verhaalschetsen

- Technisch onderzoek zal bestaan uit:
4x verschillende manieren onderzoeken om sfeer in beeld te bereiken (zowel met camera voering, als montage effecten) logisch volgend op het beeldend onderzoek (zie boven)

• Dit proces zal zoveel mogelijk overzichtelijk gedocumenteerd worden op de weblog
• Deze proeven zullen worden gedaan in (max) een tijdsbestek van 2 weken totaal
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

uitwerking:

 Locatie: speelgoedwinkel
 Onderwerp: de kinderlijke blik (manier van kijken).. simuleren door zelf te filmen zonder een kind als acteur te gebruiken!

Fictieve verhaallijn 1: “facinatie van vorm en kleur”
Kind (ik kies een meisje omdat dat dicht bij mezelf ligt) loopt door speelgoedwinkel en voelt zich aangetrokken door alle mooie kleuren en vormen.
Ze wil alles hebben en alles aanraken, ze pakt alles uit de schappen.

Fictieve verhaallijn 2: “fantasie  de magie”
Kind loopt door een donkere winkel. Al het speelgoed probeert haar aandacht te trekken. “Ze willen allemaal mee naar huis”  door bijv. geluidseffecten.
Het speelgoed komt tot leven.

Fictieve verhaallijn 3: “fantasie 2  horror”
Kind loopt door een donkere winkel. Het is stil.. waardoor onverwachte geluiden extra opvallen/misschien angstaanjagend zijn.

Technische uitwerking van verhaallijn1:
- Kikvorsperspectief
- Closeups van speelgoed + zooms naar de kleuren ervan
- Closeups van speelgoed waar vingertoppen overheen strijken
- “rijdende/lopende” shots langs alle planken.
- P.o.v. “naar beneden kijken waar ze al haar speelgoed in haar handen heeft geklemd.

Technische uitwerking verhaallijn2:
- Closeups door kristal?
- Closeups van speelgoed
- “rijdende/lopende” shots langs alle planken.

Technische uitwerking verhaallijn3:
- Lopend shot
- “Geschrokken omkijkshots”
- Close ups van eng speelgoed
- Shot : vanachter de planken filmen “bespieden”

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

inovatief zijn!

- ik had voor mijn rijdende shots een soort dolly nodig, die ik niet tot mijn beschikking had op dat moment.. om toch steady shots te maken die "rijden", bedacht ik dit:

"converting a trolly (bag on wheels) into a dolly"

trolly met camera erop:

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

experiment :filmen door een kristal

om het dromerige verheerlijkte effect na te bootsen wat een kind kan hebben als het als betoverd door de speelgoedwinkel heen loopt, heb ik geprobeert om dat te bereiken door een kristal (van een kapotte kroonluchter) voor de lens te houden tijdens het filmen van een aantal shots.

-----------------------------------------------------------------------------------

before:

after: (met kristal voor de lens)

before:

after:

before:

after:

after:

after:

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

uitvoering proef 1 (facinatie van vorm en kleur)

uitvoering proef2 (betovering)

uitvoering proef3 (horror / hoe eng kan speelgoed zijn)

periode 4

2010-04-21T05:14:00.000-07:00

zelfpotret week 1

mijn zelfpotret is gebaseerd op een werkstuk va een kunstenaares die ik jaren geleden op tv zag. (ik heb niet meer kunnen achterhalen wie dat was) zij fotografeerde slapende meisjes en drukte ze af op krantenpapier. Ze plakte ze voor een soort kartonnen raampje en zette ze voor een echt (tochtig) raam. Zo bleven de meisjes " ademen" als het ware.
ik wilde hiermee in beeld experimenteren. ik wilde ook nog in maya animeren. maar dat is veel werk. wie weet komt dat nog. allereerst is hier versie 1.

persoonlijk archief van mooie shots

2010-01-27T13:43:00.000-08:00

under constuction

coming soon!

the fall - david fincher, spike jonze, tarsem singh
(begin (title) scène in zwart wit, slow motion)

naufrage - le fresnoy 2008 - clorinde durand

film en narratie

2009-11-16T10:22:00.000-08:00

krantenbericht project periode 2 we kregen (globaal uitgelegd) de opdracht om een documentaire van ongeveer 9 min. te maken aan de hand van een krantenbericht. ik koos een krantenbericht dat melde dat het snoepconcern jamin wilde uitbreiden. dit veroorzaakte bij mij een soort 'angst' ('nog meer snoepwinkels = nog meer vereiding om te weerstaan') en stond haaks op het gezondheidsbeleid wat de regering naastreeft of na moet streven. (het voorkomen of aanpakken van het probleem dat kinderen steeds dikker worden tegenwoordig). ook met mijn eigen problemen met eten, vond ik dit een logische keuze om een narratieve verhaallijn over te maken. dit bleek zowel psychologisch als filmisch een goede keuze. ik kreeg een 9! en veel complimenten dat ik hier voor uit durfde te komen. erg confronterend was het wel. zowel voor mezelf als voor de vrouwen van de zwemclub die ik hiervoor heb benaderd. een geslaagd project! --> scrol naar onderaan de pagina om het resultaat te bekijken ---------------------------------------------------------------------------------- onderzoek: krantenbericht die voor aanleiding zorgde: aanvullende krantenberichten: -jamin moet weer een verwenwinkel worden- Verpakkingstasjes in vrolijke kleuren: blauw, roze, zachtgroen. Met 'Jamin' erop, in grote letters. "Kijk", zegt hij, "dit geeft een idee van waar we naar toe willen. Jamin moet weer kleurrijk worden. De enige echte verwenwinkel van Nederland moet het zijn, een wereld van plezier." Eenvoudig zal dat niet worden. Marketingdeskundigen fronsen hun wenkbrauwen. De Oosterhoutse winkelketen is allang niet meer het roemruchte snoep- en koekjesparadijs van weleer. Van de meer dan zeshonderd winkels die Jamin in zijn hoogtijdagen telde, zijn er nog geen 140 over. Van de ooit duizenden personeelsleden resteren er nog zo'n vijftig. Maar Peter de Lange (46), pas aangetreden als commercieel directeur en aandeelhouder, gelooft er heilig in. Over vijf jaar, denkt hij, zijn er weer driehonderd winkels. "Er zijn zeker kansen, anders waren we er niet aan begonnen. De kracht van het merk is enorm: iedereen kent Jamin. Alleen denken veel mensen dan aan iets van vroeger, aan bitterkoekjes en kletskoppen. 'Jamin, bestaat dat nog?', zeggen ze. Wij gaan ervoor zorgen dat de naam weer gaat leven." Het kwakkelende Jamin Winkelbedrijf BV is een paar maanden terug overgenomen. Voor de zoveelste keer sinds het oorspronkelijke familiebedrijf in 1985 failliet ging. Zakenman Carel van Bemmelen voert een trio van investeerders aan. Zij hebben een nieuwe directie aangesteld: De Lange en algemeen directeur Anita Wetterhahn, die mede-aandeelhouders zijn geworden. Ze hebben samen 'een aantal miljoenen' op tafel gelegd om Jamin er bovenop te helpen. De Lange trof in Oosterhout een bedrijf met de blik naar binnen gericht aan, zegt hij. "Men was druk bezig met de interne organisatie, maar niet met de klant, het assortiment, de winkels. Er was in geen jaren iets aan publiciteit en reclame gedaan, daar was ook geen budget voor." Inmiddels is daarmee weer een begin gemaakt, met radioreclames waarin 'de dochter van meneer Jamin' de hoofdrol speelt. Het is een knipoog naar de fameuze commercials van begin jaren '70 met Ton van Duinhoven. De vorige directeuren/eigenaren staken veel energie in het ombouwen van Jamin van filiaalbedrijf naar een onderneming met zelfstandige franchisenemers, vertelt De Lange. Dat is hun gelukt: van de 138 winkels zijn er nu nog maar negen in eigen beheer. Maar de aandacht voor de buitenwereld schoot erbij in en het vertrouwen van de franchisers leed daaronder. Onder Wetterhahn en De Lange moet Jamin 'een van de aantrekkelijkste formules voor ondernemers' worden. "Want tevreden franchisers met een gezonde winst, dat is de basis van je bedrijf", aldus Peter de Lange. De Jaminorganisatie zelf maakt nog 'beperkte' winst. Hoeveel precies, zegt De Lange niet. "Maar voldoende voor een gezonde basis." Om die te verbreden, willen hij en Wetterhahn het aanbod in de winkels vernieuwen en verbeteren. "Nu hebben we veel gewone A-merken. Dat heeft weinig zin, die haalt de klant goedkoper bij de supermarkt. We moeten ons onderscheiden als dé speciaalzaak. Schepsnoep in 250 soorten en veertig varianten paaseitjes – waar vind je dat?" Het moet leiden tot meer en meer gevarieerd publiek in de winkels. Want vergrijsde klanten heeft Jamin genoeg en kinderen weten de weg naar de snoepbakken ook wel te vinden. "Maar de middengroep missen we nu: de moeders met kinderen." Peter de Lange was jarenlang marketingmanager bij Nestlé Nederland. Wat bewoog hem tot de overstap? "Hier heb je de kans om een mooi, 125 jaar oud écht Nederlands merk weer helemaal op te bouwen. Jamin moet trakteren en verwennen zijn, met vrolijke winkels en leuke producten, in feestelijke verpakking. Dat is een enorme uitdaging." -jamin blijft nog steeds lekker bezig OOSTERHOUT - Sinds maandag Hofleverancier. Lekkerder, kunnen ze het niet maken bij Jamin. Op het Oosterhoutse hoofdkantoor van de 125-jarige snoepspecialist krijgen ze gelijk praatjes. Ze roepen in crisistijd dat ze het aantal verkooppunten in vijf jaar tijd gaan verdubbelen. Koninklijke Jamin wil uitbreiden Jamin valt sinds 2007 onder de paraplu van Carel van Bemmelen, de man achter Neerlands Glorie (dat Nederlandse merken als HAK probeert nieuw leven in te blazen). Jamin was te klein voor de investeerders achter Neerlands Glorie. Toen investeerde Van Bemmelen met wat anderen maar zelf. Bij Jamin waait sindsdien een frisse wind. In snel tempo verschijnt een nieuw concept (winkels met felle, moderne kleuren), nieuwe verpakkingen, nieuwe, eigen Jaminprodukten (zoals een smoothie waar je naar wens vetverbrander of vitamine aan kunt toe laten voegen). Sinds de zomer is er ook de Jamin webwinkel die 'verrassend goed loopt', zegt marketingmanager Leon van Poelwijk, die overigens nog geen precieze cijfers geeft van de internetverkoop. Voorheen was het assortiment van een Jaminwinkel ongeveer vijftig procent 'eigen' en vijftig procent bekende merken. Van Poelwijk: "We gaan weer veel meer Jamin merkprodukten ontwikkelen." Zo zat de hele crew drie weken geleden blind ijsjes te proeven, om het beroemde Jaminijsje Dubbeldik een broertje of zusje te geven. Nieuwe chocoladeletters ('met een vulling, dat zie je eigenlijk nergens') zijn al volop in de verkoop. En de Jaminreep is opgepimpt. Het draait allemaal om snoepgoed dat je nergens anders krijgt, zegt Van Poelwijk. "We willen de expert van Nederland zijn, onderscheidend zijn." Het moet, met andere woorden, de moeite lonen om snoep, ijs en koekjes bij Jamin te halen omdat je het zo lekker elders niet krijgt. Jamin gaat ook in de kadootjes. Mooie snoeppotten die je kunt laten vullen, geboortekoffertjes en een nieuwe Hollandse lijn van serviesgoed om het vertrouwde gevoel in alle nieuwigheid te behouden, of misschien wel terug te brengen. Van 143 naar ruim driehonderd verkooppunten in vijf jaar tijd: is dat eigenlijk niet onrealistisch in deze crisistijd? Van Poelwijk: "Het is best een zwaar jaar, maar als het gaat om de markt van speciaalzaken zie je dat Jamin het beter doet dan andere zaken in die sector, die op 6 of 7 procent minder zitten." Waar Jamin dan op zit? "Wij draaien nu ongeveer één procent minder, maar die procent hopen we met de decembertijd nog in te halen." - supers nadelig voor jamin In of rond 1878 – het jaartal is omstreden – opent Cornelis Jamin een banket- en koekwinkeltje in Rotterdam. Het is het bescheiden begin van wat zal uitgroeien tot een waar snoepimperium. Er komen gauw winkels bij en Cornelis begint in 1888 zijn eigen suikerwerk- en koekfabriek in Crooswijk. Als hij in 1907 sterft, zijn er in en om Rotterdam vijftig winkels. 'Cjamin' staat er in krulletters op, waardoor Rotterdammers het nog altijd hebben over 'Sjamin'. De kokosmacronen, bitterkoekjes en spekjes vliegen de winkels uit. Halverwege de jaren twintig, onder Cornelis' zonen Louis, Pierre, Harry en Cornelis jr., zijn er al 135 filialen in het hele land, tien jaar later driehonderd. Een enorm succes wordt de introductie van Jamins eigen 'Dubbeldik'-ijs. Na de oorlog valt de macht toe aan één telg van de familie: Eef, die dé 'meneer Jamin' zou worden. De zaken gaan prima. Het aantal winkels groeit verder, in 1957 wordt de fabriek uitgebreid en overgeplaatst naar Oosterhout. Het personeel beeft voor de autoritaire snoepkoning, die zich per Lamborghini langs zijn winkels laat vervoeren. Maar dat zijn zorgvuldig door de chefs geselecteerde, goedlopende zaken; de minder draaiende filialen krijgt meneer Eef niet te zien. Legendarisch in die tijd zijn de 'proefvergaderingen'. Iedere maandag moeten alle chefs onder leiding van Eef urenlang nieuwe zuurtjes, dropjes en ijsjes proeven en testen, tot het hun de strot uitkomt. En wee degene die een snoepje afkeurt dat meneer Eef juist lekker vindt. Eind jaren zestig zijn hij en Jamin op het toppunt van hun roem. Meer dan zeshonderd filialen zijn er nu. Maar de klad zit er eigenlijk al in. De succesformule was al die jaren: Jaminzaken verkopen alléén producten uit eigen fabriek, en die fabriek levert alléén aan Jaminzaken. Met de opkomst van de supermarkten keert dat concept zich tegen het conservatieve familiebedrijf. Die supers verkopen steeds meer snoepwaren en koek – en goedkoper dan Jamin het kan. Maar de fabriek in Oosterhout mag niet voor hen produceren. En in de winkels moet steeds vaker 'nee' worden verkocht aan klanten die om niet-Jaminsnoep vragen. Wanneer Eef in 1977 met pensioen gaat, zijn er nog maar driehonderd winkels over. In de jaren daarna probeert een keur aan directies en interimmanagers de firma te redden. Maar de administratie blijkt een onontwarbare janboel en de verliezen worden groter. Ondanks nieuwe winkelsluitingen en ontslaggolven gaat Jamin in 1985 op de fles. De fabriek en de winkels worden daarna ontkoppeld en zelfstandig voortgezet. De winkels zijn vele jaren onderdeel van Ahold, maar ook dat concern kan het tij niet echt keren. Anno 2008 telt Jamin zo'n vijftig personeelsleden op het kantoor/distributiecentrum in Oosterhout en in negen eigen winkels; 129 andere zaken zijn in handen van zelfstandige franchisers. - jamin als favoriete plek van de wijk - (kinderen) BREDA - Vrijwel alle 1400 groep 8-scholieren van alle Bredase basisscholen hebben al een bezoek gebracht aan het nieuwe Graphic Design Museum. Dat gebeurde in vier maandagsessies. Gisteren trok de laatste delegatie van 108 kinderen - deels van de NBS Burgst en deels van de KBS Laurentius - door de zalen. Ze waren daar in het kader van het project Kijk mijn wijk! Het project is onderdeel van het Graphic Design Festival en opgezet door conservator educatie Marieke van Oudheusden, in samenwerking met het festival, de gemeente Breda en de Pabo. Het Graphic Design Museum zet zwaar in op educatie. Van Oudheusden legt uit waarom: ,,Kinderen zijn heel ontvankelijk. Het is belangrijk dat ze zo vroeg mogelijk kennis maken met kunst, theater en dergelijke. Zo kunnen ze later betere keuzes maken." Toch moet het project niet al te zwaar op de jonge maagjes liggen, vindt de conservator. ,,Ik vind het ook van belang dat ze genieten. Het moet voor hen ook een uitje zijn." Het project bestaat uit drie delen: de speurtocht door het museum, een workshop 'sign (wegwijzer) maken' in de Vlaszak-ateliers en tot slot het plaatsen van een zelfgemaakt 'sign' op de favoriete plek in hun eigen woonwijk. De eerste twee delen hebben de kinderen flink bezig gehouden. Alleen al het bedenken van een favoriete plek kostte sommigen veel tijd. De 12-jarige Lisa Broeders heeft gekozen voor de woonboulevard. ,,Daar komen heel veel mensen en die kunnen dan allemaal zien wat ik heb gemaakt." Anderen kozen voor het schoolplein (Dirk Eijssen: 'Mijn tweede huis' ), de twirlschool, de manege, de voetbalclub, H&M of Jamin. De signs worden komend weekend op de favoriete plekken geplaatst. Nieuwsthema's > overgewicht (nrc handelsblad 02-03-2006) Vetzucht jeugd groeit: 12 pct kleuters is te dik Gepubliceerd: 2 maart 2006 00:00 | Gewijzigd: 22 november 2007 11:11 Door onze redacteur Wubby Luyendijk Rotterdam, 2 maart. Waarom zijn meisjes van vijf zo veel vaker te dik dan jongens? Remy Hira Sing, hoogleraar jeugdgezondheidszorg aan het VU medisch Centrum in Amsterdam, weet het niet. Jongens van vijf spelen misschien vaker buiten, zegt hij, terwijl meisjes binnen worden gehouden en meer televisie kijken. Maar hij weet wel dat het tijd is om verschillende behandelplannen te maken: één voor jongens en één voor meisjes. En tegelijkertijd „moeten gemeenten hun verantwoordelijkheid nemen”. Is het mogelijk speelplaatsen voor meisjes aan te leggen? Kunnen sportscholen in daluren dikke kinderen gratis danslessen geven? Zijn er fietspaden genoeg? En hoe voorkom je dat in achterstandswijken op elke hoek een patatzaak zit? De uitkomsten van de vandaag gepubliceerde studie naar overgewicht bij kinderen verrassen de hoogleraar niet. Maar „verontrustend” vindt hij ze wel. In het bijzonder het aandeel vier- en vijfjarige meisjes met overgewicht en het percentage kinderen dat ernstig te zwaar is. Dat is in zes jaar tijd verdriedubbeld. Als wij die kinderen niet opsporen en behandelen, waarschuwt de hoogleraar, krijgen ze last van ouderdomsdiabetes en hart- en vaatziekten. En daar worden ze niet oud mee. Al op vierjarige leeftijd is één op de tien kinderen te dik. Ook daarvoor heeft Hira Sing geen verklaring. Dan moet hij weten wanneer dat overgewicht is begonnen. En daarvan zijn geen betrouwbare cijfers beschikbaar. Bovendien is het ingewikkeld, omdat wetenschappers nog steggelen over de precieze grens tussen een gezonde en een te zware baby. Maar een vermoeden heeft hij wel. Er zijn signalen dat moeders hun kind uit onzekerheid na de borstvoeding nog een fles geven. „Die kinderen krijgen al gauw te veel. Die raken gewend aan overdaad. En dan is de trend gezet, er zit geen rem meer op eten. Ouders gaan daar vaak niet tegenin. Overgewicht voorkomen is een kwestie van opvoeden geworden.” Die trend van toegeven aan ongebreideld eetgedrag is algemeen, hoort Hira Sing van jeugdartsen en -verpleegkundigen in het hele land. Zij behandelen sinds dit schooljaar te dikke twee- tot vijftienjarigen die het consultatiebureau of de schoolarts bezoeken. Aan de hand van een eet- en beweegdagboek maken ze afspraken over minder gezoete (fris)drank, elke dag ten minste een uur buiten spelen, maximaal twee uur tv-kijken of computeren, en regelmatig en goed ontbijten. Hira Sing: „Maar te veel ouders en kinderen hebben moeite dat vol te houden.” Nadeel is ook dat kinderen met ernstig overgewicht, obesitas, buiten beeld blijven. Zij moeten via de huisarts worden doorverwezen naar de kinderarts. Hira Sing: „Er gebeurt veel tegen overgewicht. Protocollen, actieplannen, fruit op school. Maar als we willen voorkomen dat over zes jaar het aantal te dikke kinderen opnieuw verdubbelt, moet de overheid nu de regie in handen nemen. Deze kinderen zijn slachtoffers.” Jonger zwaarder Kinderen zijn steeds vaker en steeds jonger te zwaar. Dat blijkt uit onderzoek onder meer dan 80.000 schoolkinderen, uitgevoerd door TNO Kwaliteit van Leven en het VUmc. Was in 1980 een op de 15 meisjes van negen te dik, in 1997 was dat 1 op 7, in 2004 een op vijf. Vooral meisjes zijn er vroeg bij. Gemiddeld is 14 procent van alle jongens en 17 procent van alle meisjes te dik. 'Snoepreclame voor kinderen verbieden' vr 2 nov 2007, 11:40 Door: DAG. Paul Rosemöller zet aanval in tegen overgewicht. Snoepreclame voor kinderen tot 12 jaar moet verboden worden. Dat is een van de persoonlijke prioriteiten die Paul Rosenmöller, voorzitter het Convenant Overgewicht, heeft gesteld. Vrijdag liet Rosemöller in de Volkskrant weten dat de aanval op overgewicht harder moet worden ingezet. Zo moet snoepreclame gericht op jonge kinderen verboden worden. Ook moet zoetigheid in supermarkten niet meer op ooghoogte of bij de kassa liggen. Zijn pleidooi, in De Volkskrant, sluit aan bij het standpunt van de Consumentenbond en de Hartstichting, die daarover een half jaar geleden een brief schreven aan de minister Klink (Volksgezondheid Welzijn en Sport) en André Rouvoet (Jeugd en Gezin). Het Convenant Overgewicht, dat sinds 2005 bestaat, maakt dinsdag na 2,5 jaar de balans op. Het convenant is het leven geroepen door onder meer de overheid, voedingsindustrie en zorgverzekeraars. De doelstelling is om het aantal te dikke volwassenen vanaf 2010 niet meer te laten stijgen In het voorjaar van 2007 luidde Rosenmöller al de noodklok over het nog steeds toenemende aantal mensen met (ernstig) overgewicht. Hij riep de overheid op om meer te investeren in het bevorderen van een gezonde leefstijl. Snoepreclame helpt kinderen dik te worden (http://www.afslankacademie.nl/page/3284/snoepreclame-helpt-kinderen-dik-te-worden.html 2009) Het is een publiek debat geworden waarbij beleidsmakers geen beslissingen durven te nemen: snoepreclame, verbieden of niet. De voedingsindustrie is nu eenmaal belangrijk en die moet in economisch moeilijke tijden gespaard worden. En mensen die beweren dat het kinderen aanzet tot snoepen en dat het dus bijdraagt aan de overgewichtepidemie moeten dat eerst maar eens bewijzen. Trouwens, zo redeneren veel beleidsmakers, opvoeden is geen politieke verantwoordelijkheid, maar moet gebeuren door de ouders. Pech als je ouders er geen tijd voor hebben of niet weten hoe ze hun kinderen moeten begeleiden om te gaan met alle junkvoedsel waarmee kinderen opgroeien. Er is nu een rekenmodel beschikbaar aan de hand waarvan je kunt voorspelen hoeveel overgewicht voorkomen wordt als de snoepreclame op de televisie zou verdwijnen. Het geeft aan dat 15 tot 30% van de Amerikaanse kinderen niet te dik zou zijn. Het model werd ontwikkeld door medewerkers van de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. Het is een computermodel waarin de gegevens van grote Amerikaanse gezondheidsonderzoeken werden gevoerd. Ook gegevens over blootstelling aan reclame werden erin opgenomen. Ter vergelijking van dit model werden ook nog eens experts geïnterviewd en gevraagd naar hun inschattingen. De uitkomsten werden in 2009 in het European Journal of Public Health gepubliceerd. Daaruit blijkt dat verdwijnen van de televisiereclames leidt tot gemiddelde verlaging van 0,38 van de BMI (Body Mass Index en een grove schaal voor overgewicht) per kind. Nu lijkt dat niets, maar je moet het natuurlijk over een totale bevolking zien. En dat betekent dat het overgewicht onder jongens zou dalen van 17,8% naar 15,2% en onder meisjes van 15,9% tot 13,5%. Dat is voor een land als de VS een gigantische winst. De experts die geïnterviewd werden bleken zelfs nog grotere verwachtingen te hebben van het verdwijnen van de snoepreclame. Waar het om gaat is dus uiteindelijk de vraag of beleidsmakers nu nog weer jaren willen wachten om te zien of er nog beter bewijs komt, of het risico durven nemen dat de voedingsindustrie boos wordt, sommige politieke partijen zich opwinden over betutteling door de overheid, maar in ieder geval geprobeerd wordt onze kinderen beter te beschermen tegen verleidingen waar ze nauwelijks weerstand aan kunnen bieden en hun ouders geen raad mee weten. http://www.rnw.nl/nl/nederlands/video/koninklijk-snoepen-bij-jamin (3 nov 2009) Nederlanders kunnen sinds vandaag koninklijk snoepen. Winkelketen Jamin heeft het predikaat 'koninklijk' gekregen en mag zich daarmee officieel 'hofleverancier' noemen. In heel Nederland wil dit voormalige familiebedrijf weer zijn winkels openen. Door Philip Smet en Marjolein Stoop Het Sinterklaas-feest komt er weer aan, dus kan je er niet meer omheen als je een Jamin-winkel binnenkomt: chocoladeletters, pepernoten, marsepein ten overvloede. "We hebben 250 verschillende soorten letters," vertelt Leon van Poelwijk, de marketingmanager van Jamin. Natuurlijk zijn dat de gewone smaken, maar er is veel meer. "We hebben ook letters met kokosvulling, letters met streepjes, suikervrije letters. En ook de Q en de X liggen in onze winkel." Cornelis Jamin De traditionele Hollandse koekjes, snoepjes, chocolade en ijsjes van Jamin: wie kent ze niet? Nadat Cornelis Jamin in 1883 zijn eerste zoetwarenwinkel opende, is het bedrijf in heel Nederland beroemd geworden. Met eigen fabrieken en ooit zelfs zo'n 600 eigen winkels belandde het zo'n veertig jaar geleden in de problemen door de opkomst van de supermarkten. Na het faillissement in 1985 hebben diverse eigenaren de naam voortgezet. Ook nu nog kent ruim 95 procent van de Nederlanders de winkels van Jamin. Goede reputatie Het predicaat Hofleverancier bestaat nog langer dan Jamin zelf. In 1815 heeft Koning Willem I dit ingevoerd. Bedrijven mochten zich 'koninklijk' gaan noemen. Daar zijn inmiddels wereldwijd opererende bedrijven bij: Koninklijke Shell, KLM, Ahold, om een paar te noemen. Tegenwoordig gaat het bij nieuwe hofleveranciers om kleine en middelgrote bedrijven die minstens honderd jaar oud zijn en een goede reputatie moeten hebben in de regio. De kandidaat-hofleveranciers worden bij de burgemeester voorgedragen en officieel moet dan de koningin akkoord gaan. Het is te vergelijken met de procedures rond koninklijke onderscheidingen voor personen, de lintjes. Knuffels Onder de huidige directie -deels eigenaar- is Jamin bezig met een nieuw offensief. "We hebben het hele assortiment chocolade, suikerwerk, ijs en koek vervangen," legt marketingmanager Van Poelwijk uit. Jamin ontwikkelt zijn eigen producten en besteedt de fabricage uit. Bovendien wil de keten allerlei cadeau-artikelen gaan verkopen, zoals koektrommels en knuffels. Voor de laatste categorie is nu een webwinkel opgericht, die binnenkort ook in Europa gaat opereren. De Jamin-winkels krijgen een nieuwe inrichting en het aantal moet stijgen van 143 nu tot zo'n driehonderd, alleen in Nederland. Daartoe is de onderneming op zoek naar nieuwe franchise-houders: winkeliers die hun winkel onder de vlag van Jamin willen voortzetten, met Jamin-producten en voor zes procent van de omzet en een jaarlijkse bijdrage van 3900 euro. Je moet als winkelier dus betalen voor een sterke naam op je winkelruit. Overgewicht Jamin mikt op een breed publiek. "Snoepen voor alle leeftijden en voor ieder budget," zoals de marketingmanager het uitdrukt. Maar moet Nederland wel blij zijn met 150 nieuwe zoetwaren- en koekwinkels? "Af en toe een snoepje is geen probleem. Dat is een primaire verantwoordelijkheid van de consument," vindt professor Gertjan Schaafsma, lector Sport, Voeding en Leefstijl aan de Hogeschool Arnhem-Nijmegen. "Overgewicht is natuurlijk een probleem, maar dat heeft vooral te maken met een gebrek aan lichamelijke activiteit. Wij leven in een zogeheten 'obesogene omgeving': met auto's, liften, televisies en computers is de verleiding om stil te zitten groot. En dan is het ook nog slecht om veel tussendoortjes te eten, ook voor het gebit. Dat is natuurlijk wel wat Jamin verkoopt." Zo bekeken is het niet erg als nog meer mensen hun snoep bij Jamin gaan kopen. Al moeten ze dan wel dagelijks naar de winkel lopen of fietsen -minstens een half uur- en alleen kleine hoeveelheden kopen -alleen voor zichzelf.suikergebruik in olvarit-forum (verslaving suiker van jongs af aan) http://www.ikkeben.nl/forum/topic.asp?topic_id=8016 (indekking van jamin) http://www.jamin.nl/over-jamin/verantwoord-genieten-423documantaires die ik ter informatie heb bekeken (wat is er zoal in nederland over overgewicht gemaakt?):- beperkt houdbaar doc.

- vette honger doc. - de blikken van anderen

fragmenten van de proeven die ik met het waterhuis heb gedaan (vooraf aan het filmen van de dames van de zwemgroep de blue wave)---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- eindresultaat documentaire: zwaarte kracht

algemene theorie creatief schrijven

2009-10-15T13:48:00.000-07:00

hieronder een aantal stukken die ik o.a. voor het vak creatief schrijven heb geschreven in opdracht van Renske van dillen.

week1 -gedicht

- verhaal 1

-verhaal 2

- recensie

monteertechniek

2009-10-15T13:12:00.000-07:00

Andries meijsen gaf ons de eerste periode AV, monteerles.
we gingen eerst stukken film analyseren en kregen tips enz. vervolgens kregen we ruw beeldmateriaal van een aflevering van de ouderwetse western serie 'gunsmoke' die andries van internet had afgeplukt. op youtube staan nog meer varianten van mensen die all over the globe met dit materiaal hun eigen (hilarische) versiers hebben gemaakt. ik monteerde met Wietske en Mari(nus). we hadden veel LOL!

onze gemonteerde versie van gunsmoke:

ook hebben we matteriaal van een documantaire 'de woonwagen' moeten monteren.

daarna gingen we aan de slag met het materiaal wat we moesten schieten voor de opdracht uit de les van Rieks Soepenberg. de opdracht in het kort: kies een dagelijkse handeling die je gaat filmen + een emotie (tip van andries: het liefst een emotie die totaal niet vind passen bij je handeling, "schuren" als contrast)
we kozen voor: een taart bakken + boos zijn. :

we kozen ervoor om nog een filmpje te maken met een geheel nieuwe handeling.
namelijk: haren kammen voor de spiegel + onzekerheid/ kwetsbaarheid
we sloegen aan het monteren. na een hele dag monteren kwam er dit uit:

ondanks onze prachtige beelden.. hadden we het gevoel dat het niet werkte, niet communiceerde.
er volgde daarom nog een hermontage.. :

"mirror, mirror on the wall.."

camera techniek

2009-10-15T12:53:00.000-07:00

periode 2: camera en beweging
-----------

point of view opdracht

de wereld vanuit een kind

sophie en wietske en ik waren er al snel uit. onze poiunt-of-view moest die van een klein meisje worden. we hebben allemaal wat met de magie, de romantiek van ons kinderverleden. het moest een impressie worden, een ode aan de jeugd van een klein meisje.. als je zo lekker klein bent, zo lekker onbevangen enz. dit was ook (grappig genoeg) terug te vinden in onze eerdere projecten (uit de propedeuse etc.). wietske haar oppaskindje uit zeeland was de ideale kandidaat.
we hebben samen om tafel gezeten om het concept en plan uit te werken. ook kwamen we op het idee om op een helm een camera te plakken. dat was eerst een primitief idee van camera+ducktape, wat later (met hulp van sophie haar vader) uitgewerkt is tot een heuze helm met statiefboom waarop we de camera konden bevestigen. dat was erg leuk om mee te experimenteren.
de helm was wel wat zwaar voor het kleine hoofdje van Silke om het te dragen. gelukkig waren we met zijn drieën om het in te kunnen ondersteunen onder het filmen.
het monteren liep daarna vrij vlekkeloos, we hadden het idee al goed van te voren uitgedacht.. en we zaten erg op 1 lijn.
een leuk en mooi filmpje geworden, wat mij betreft!

handheld reality opdr; fake documentaire

de nepdocumentaire had voor ons groepje al snel een concept. maite (ideaal persoon als spaanse) wilde gaan goochelen (populair door de trucjes van rieks :P en de trucs van Nick tidjens de lijpzig-excursie) we verzonnen een overdreven karkater voor maite. ze zou een buitenlandse grootheid in goochelen zijn en in het chasse optreden.
we begonnen met "dé show"-scène waarin maite haar goocheltruc zou doen. we zouden op een showachtige manier gaan filmen (heel bewegelijk). we kozen de zwarte studie op school om in te filmen. door dit enthousiasme zijn we ook nog bezig geweest met lichtinstalaties uit rieks zijn busje. Ik begon met filmen omdat ik graag wel eens echt wilde filmen met de grote cmaera van school (we hadden hier nog nooit echt mee gefilmd). later hebben wietske en sophie de laatste shots gedraaid.
later in de week zijn we naar het chassé gegaan om daar het interview met maite te filmen. we hebben hier gelet op belichting etc. het was lastig om hier rekening mee te houden omdat we zelf niet licht hadden meegenomen (dat had het chassé ook niet goed gevonden). we moesten het dus doen met het licht wat door de spots aan de muren op maite viel. we kwamen hier ook leuke stoelen tegen wat geleidt heeft tot onze 'wisseltruc'-scène op het eind van het filmpje. leuk om een keer gedaan te hebben.
daarna hebben maite, sophie en ik ons nog over de montage gebogen tot diep in de nacht.
weer een geslaagd filmpje! (rieks was verbaast dat we zoveel moeite hadden gedaan op de opdracht...)

magic maite

nieuwjaarsgroet eindopdracht(je)/grapje!

we kregen een laatste opdracht van Rieks om een nieuwjaarsgroet te maken met het algemene thema van deze periode: bewegende camera. de opdracht viel bij mij in mijn drukste weken waarin ik bezig was mijn eerste documentaire (opdracht jeroen berkvens) af te maken. er moest nog een hele boel gebeuren. zo heb ik mijn 'onderwaterbeelden' pas in de kerstvakantie kunnen schieten omdat toen pas het contact en afspraken waren gemaakt met de zwemgroep die ik zou gaan filmen. daar kwam nog bij dat alle voorbereidingen daarvoor ook nog moesten worden uitgevoerd (zoals het halen, huren, terugbrengen etc. van de onderwatercamera in Amsterdam).

er waren meer klasgenoten die hetzelfde probleem hadden (=té druk!). daarom zijn we met een groep van zo'n 6 mensen bij elkaar gaan zitten op een avond om een filmplan uit te denken, en het dezelfde avond nog te schieten. we wilden zowieso een persoonlijk filmpje maken waarin we zouden refereren (misschien ietwat sarcastisch) naar de lessen van rieks op de academie. we besloten een verlijn te maken waarin we lieten zien wat er allemaal met ons was gebeurd na 'zoveel'jaar.
omdat we in de kroeg zaten was het een beetje onoverzichtelijk gezellig. ik besloot als eerste om systematisch op papier te zetten wat per persoon zijn/of haar idee was. zo wilde pim bijvoorbeeld een dronkaard spelen en marloes de eeuwige discotheekganger.
we besloten om in 2 groepen op te splitsen omdat we ook (van te voren gepland) 2 camera's hadden meegenomen. de twee groepen werden gevormd op basis van locatie. in mijn groepje zaten mensendie voor hun rol op locatie van (in de buurt van) het park moesten zijn. daarna bedachten we wie allemaal wie moesten filmen, zodat het ook nog logisch zou zijn qua verhaal lijn. het idee was namelijk om 'elkaar tegen te komen' en 'elkaar mee te nemen' naar de grote markt waar we de laatste scène's zouden schieten samen met de andere groep.
ik begon met filmen (ik zou namelijk als laatste in het park worden meegenomen richting grote markt). ik heb de schots op de brug geschoten van pim en wietske die al stompelend Lotte van de brug af sleuren. Ik lette hierbij op kaderering (zoveel mogelijk gulde snede aan houden terwijl ik mee pende) en op de belichten. achteraf zijn dit (vind ik) ook de helderste shots geworden. dit heb ik van achter de camera geregiseerd. dit hebben we namelijk ook een paar keer over nieuw gedaan vanwege storende beeldelementen die zoveel mogelijk verwijderd moesten worden etc.

aan het einde heb ik de laatste montage gedaan nadat al een aantal anderen elkaar hadden afgewisseld. ik was voor de frisse kijk op de zaak en laatste filtering van fouten. ik heb een aantal continuïteitsfoutjes er uit gehaald en heb gekozen voor het inkorten en verwijderen van een aantal shots. daarna heb ik nog even mijn best gedaan op het maken van een menu en het branden en op youtube zetten van het filmpje.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
periode 1
Rieks Soepenberg gaf ons deze 1e periode AV les. We hebben eerst een week workshop van hem gehad waarin we veel stukken film hebben geanalyseerd, delen van de binnenkant van de camera hebben behandeld enz. in tweetallen hebben we vervolgens de opdracht uitgewerkt in tweetallen om elkaar te intervieuwen met onze nieuwe inzichten. rudy en ik werkten samen. rudy begon met filmen. hier een fragment:

de les daarna kregen we de opdracht om een achtervolging te maken in hetzelfde tweetal. nu nam ik plaats achter de camera. een goede vinding: paraplu gedeeltelijk voor de lens als standpunt van de achtervolger = spannend!! hier een fragment:
vervolgens hebben we in groepjes filmpjes gemaakt (geshotlist enz.)
ik maakte samen met Sophie vijgen, Wietske de clerk, maite klis, en erika een filmpje in de biblotheek van breda (waar we best een beetje trots op waren). met wietske in de hoofdrol, maite en sophie achter de camera en ik had de regie + handstandin. daarna hebben we met zn allen de ge-edit.
(muziek: The Village) Boekenkastdrama

we hebben de laatste uurtjes les gehad en geëxperimenteerd met scherpte diepte en licht voor de camera.

daarna gingen we verder met de opdracht die Rieks ons gaf om uit te werken in de monteerlessen van andries meijsen. de opdracht in het kort: kies een dagelijkse handeling die je gaat filmen + een emotie (tip van andries: het liefst een emotie die totaal niet vind passen bij je handeling, "schuren" als contrast)
we kozen voor: een taart bakken + boos zijn. :

we kozen ervoor om nog een filmpje te maken met een geheel nieuwe handeling.
namelijk: haren kammen voor de spiegel + onzekerheid/ kwetsbaarheid
we sloegen aan het monteren. na een hele dag monteren kwam er dit uit:

ondanks onze prachtige beelden.. hadden we het gevoel dat het niet werkte, niet communiceerde.
er volgde daarom nog een hermontage.. :

"mirror, mirror on the wall..."

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Av vormgeving

2009-09-20T02:29:00.000-07:00

we kregen de opdrracht van Jeroen BErkvens een dynamische plek te zoeken en vervolgens proef beelden te schieten waarin we beschreven wat voor dynamische plek dat nou precies was. we kozen voor de bus. achteraf niet erg praktisch (verboden te filmen). daarom kozen we daarna voor een plek die aan de bus verbonden was. (het bushokje) - de proefbeelden -

poging 1:
sfeer neerzetten bij gekozen dynamische plek in de stad: het bushokje. het ging ons er om "verveling" neer te zetten. dat leek ons aardig gelukt te zijn. mar verder hadden we nog niet echt nagedacht over wat er nou mee wilden zeggen. dat werd de volgende stap. ook besloten we het meer documantair te houden (minder geanceneerd zoals we dat nu hadden gedaan in ieder geval).

daarom poging 2: bushokje met personen op het stadsion. we wilden een contrast laten zien tussen het samen zijn/ samen komen op een plek zoals het bushokje, als een soort ontmoeting/verbinding en het totaal negeren van elkaar, het contactloze sfeertje wat er hangt op die plek. we focusten vooral op de tussenruimtes die zo groot waren tussen de personen die zich dus van elkaar wilden afsluiten terwijl ze wachtten op de bus. vanuit hier willen vervolgens een manier/stijl gaan vinden die ons helpt dit te versteken 0om deze vertelling beeldend duidelijk te maken.

(les 'sequentie')
vervolgens hebben we gekeken hoe we die tussenruimte en het contactloze sfeertje wél goed konden verbeelden. we hebben deze keer meer richting fictie gedacht. het pakte erg goed uit. de klas begreep wat we wilden vertellen toen we het lieten zien. we wilden het eigelijk meer vanuit de plek vertellen dan acteurs te gebruiken. maar we waren tevreden dat het in ieder geval communiceerde.

manupulatie - de 5e les ging over manupulatie. de omgeving van ons bushokje hebben we gebruikt om de kijker te manipuleren.. een iluusie te geven van iets dat het niet is. we helpen de kijker later in ons filmpje uit de droom.. (naar mijn mening ons beste filmpje van de hele periode!)
poging 6

onze laatste opdracht bestond uit het trekken van lootjes. per samenwerkend tweetal trok je een lootje waarop de emotie stond die je moest gaan uitbeelden. Je mocht het niemand vertellen. de volgende les zouden we samen komen om te kijke of het communiceerde, of je emotie geraden kon worden in 1 keer door je klasgenoten.
we hadden een score van 5 van de 20. niet slecht.. maar het voor mijn gevoel nog veel beter. onze emotie was dan ook wel erg moeilijk..'spijt'

beeld en concept periode 3

2009-06-13T01:51:00.000-07:00

voor deze periode kregen we van Dominique Ampe de opdracht: 'boom'.
we kregen lijsten met beschermde oude bomen in nederland en stencils met bijzondere bomen zoals bijvoorbeeld de anne-frank boom in amsterdam. we kregen de opdracht een boom uit te kiezen die voor ons zelf makkelijk was te bereiken. ik was van plan een bijzondere boom uit te kiezen. ik zag niet zo één, twee, drie een boom op het lijstje staan naar mijn wens. ik maakte een woordspin en kwam de link boom-sprookjes tegen. ik wilde dit wel graag aanpakken en begon naar een zoektocht in mijn kinderspullen naar mijn oude sprookjesboek van hans christiaan andersen, wat overigens erg leuk was. ik had meerdere sprookjes waar bomen in voor kwamen. ik legde dit voor in de les aan dominique die hier geen mogelijkheden in zag omdat ik de boom niet tastbaar was.
de week daarna begon ik mijn zoektocht op het internet naar een boom met een verhaal. omdat sophie (klasgenoot) haar goedgekeurde boom in belgië stond dacht ik dat ik ook wel een boom uit kon kiezen in het buitenland. ik kwam zeer interesante bomen tegen. ik wilde de boabab prison tree in derby, australië kiezen. het verhaal erachter dat hier vroeger aboriginals in gevangen werden gezet door blanken die ze mee transporteerden op weg om ze uit te roeien, vond ik zo interessant! maar helaas, dominique had weer een goed punt. Ik kon niet naar de boom toe gaan om hem grondig te onderzoeken, mijn eigen indrukken verwerken.
ik besloot voor de week erna gewoon braaf een boom in nederland uit te zoeken, hoe ongemotiveerd ik ook evenb was op dat moment doordat al mijn originele ideeën afgekeurd waren. ik bekeek de lijst nog eens beter in combinatie met google en kwam erachter dat er wel degelijk een boom op stond die persoonlijk bijzonder was voor mij. het was de grote paardekastanje boom in de tuin van het poptaslot in marssum, friesland (vlakbij mijn ouders). als kind was ik al met school een keer naar het poptaslot gegaan. ik had nog veel onthouden van de geschiedenis van dit kasteeltje en ik had hetbere interessant gevonden. ik ben meteen foto's gaan maken.

selectie foto's : (KLIK OM UIT TE VERGROTEN)

px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_u1TGjLO-6wo/SjNwxmn1YTI/AAAAAAAAANM/7eME-WOk9YY/s
320/145.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346741180102435122" />

ik wilde mijn liefde voor kostuumdrama's (vanwege de omgeving) combineren met de boom. ik begon te schetsen en kwam op het idee om een kostuumdrama te schrijven. dominiqe overtuigde me van het feit dta dit niet zo goed was wat ik moest laten zien van mezelf. ik ben hier naast de opdracht gewoon wel mee doorgegaan.

(schetsen volgen nog)

daarna wist ik niet goed wat ik wilde. ik ben daarom ondertussen doorgegaan met het onderzoeken van de boom. ik begon het groei proces van de boom, de vorm interessant te vonden. de boom heeft namelijk een aantal zware takken die richting de grond zijn gegroeid. ik begon het proces te na te gaan in mijn tekeningen. achteraf vond ik dit mijn beste schets. door de weken heen kwamen er steeds meer schetsen.

voor deze periode kregen we de opdracht van dominique ampe getiteld

ik heb de laatste week het proces van bloei van de boom nagetekend. de boom zat toen precies in de fase van de lente. de knoppen kwamen uit.

het hele schetsproces heeft uiteindelijk niet geleid tot een eindwerk. ik was hier zelf al een beetje ontevreden over maar waar ik al helemaal ontevreden over was, was dat ik mijn draai voor mijn gevoel die periode niet had kunnen vinden. om iets over mezelf te communiceren.

ondanks alles had ik toch een 6 gekregen.

AV techniekles van Ruben Pest

2009-05-14T13:03:00.000-07:00

van Ruben pest hebben we nu techniekles in av deze periode. erg interesant. we moeten elke week experimentjes doen nadat we kleine technische onderwerpen hebben besproken in de les..

zo moesten we in de 2e week van 2 blz. script die we hadden gekregen een decoupage maken. (uitschetsen in een plattegrond, camerastandpunten.. rekening houden met camera-assen enz.)

ingescande schetsen (mijn ontwerp van hoe ik de scène zou filmen): (KLIK OM UIT TE VERGROTEN)

voor de derde week moesten we in onze straat (van het straatproject van deze periode) een lang shot of een scene maken. daar moesten we dan 3 versies van maken door het beeld hetzelfde te laten en enkel het geluid te veranderen. hierdoor moest je proberen de sfeer of gebeurtenis te veranderen. met geluid kan je de kijker sturen. ondanks dat de kwaliteit van mijn scène niet bijzonder hoog was is het toch verwonderd hoe verschillend mijn versies zijn geworden door alleen al het geluid te veranderen.

neutrale versie

versie 1

versie 2

versie 3

voor de laatste les moesten we 10 vragen verzinnen. ik nam me voor om zowieso 1 goede vraag te bedenken en te stellen (vanwege tijdgebrek in de les, iedereen moest namelijk 10 vragen verzinnen) mijn belangrijkste vraag was: "wijkt een proffecionele film vaak af van het storyboard?" (omdat ik dat zelf zo heb ervaren tijdens het 48 hour project.
deze vraag is uitgebreid behandeld in de les.
mijn verdere vragen zijn redelijk beantwoord doordat de andere leerlingen ook behandeld zijn met hun vragen.

stads onderzoek

2009-05-11T03:50:00.000-07:00

docent: van nick koning

Voor dit "vak" moeten we uiteindelijk een artikel schrijven nadat je een grondig onderzoek hebt gepleegd naar je onderwerp van keuze in combinatie met een stad.

ONDERZOEK: STEDELIJK LABYRINT / MICHIEL VAN OPSTAL / MEDIACLUSTER
PROPEDEUSE / 08-09

Doel: je doet gerichte research naar een inhoudelijke thematiek en leert je onderzoeksconclusies helder in woord en beeld te communiceren naar een specifiek publiek.

Overkoepelend thema: de stad
De postmoderne stad van vandaag de dag is een prikkeldoolhof. De typisch stedelijke ervaring die daarbij hoort is een immer ontploffende fragmentatiebom van verkeersstromen, cultuurfestivals, vuilnisophaalsystemen, straatprostitutie, kroegtijgers, kantoorklerken, stoplichten, marktevenementen, winkelstraten, terrassen, criminaliteit, liefdesparken, wetshandhaving, neonreclames, logo’s, fastfoodrestaurants, pizzakoeriers, bioscopen, straatwerkers, warenhuizen, metro’s, rioleringsnetwerken, demonstraties, adrenaline, ochtendrust, mobielgerinkel, wolkenkrabbers, rijtjeshuizen, dienstensector, handel, glasvezelkabel, 24-uurseconomie, trapveldjes, parkeergarages, woonerven, hotelbewakers, krantenbezorgers, etc. Achter iedere straathoek houdt zich een nieuwe wereld op. Terwijl de stad tegelijkertijd een aaneenschakeling is van routinematige ervaring. De stad is een voortdurend evenwicht van chaos onder orde. Het is een netwerk dat oneindig gelaagd is, zowel geschiedkundig als geografisch. In de stad botst het oude voortdurend op het nieuwe en is de toekomst altijd in de maak. Niemand heeft hierbij het totaaloverzicht. Iedere stad is meerdere steden, iedere stad is een dynamiek zonder eenduidige regie.

Opdracht
De stad heeft vanwege zijn veelvormigheid altijd een grote aantrekkingskracht uitgeoefend op vormgevers en kunstenaars. In de stad liggen de onderwerpen voor het oprapen. In dit blok kies je aan de hand van een stedelijke verkenningstocht een inhoudelijk thema, stelt een prikkelende onderzoeksvraag op, diept deze via gedegen onderzoek op een originele manier verder uit en trekt constructieve conclusies. Sleutelbegrippen binnen je research zijn: observeren, verzamelen, benoemen, selecteren, afbakenen, verdiepen, concluderen en presenteren. In de les komen verschillende onderzoeksmethodes aan bod: literatuurstudie, interview, enquêtering, participerende observatie, etc. Je bent vrij in de keuze van je stad, deze moet echter wel goed en snel bereikbaar zijn. Je presenteert je onderzoeksresultaten in een tekst van minimaal 1000 woorden én in een relevante beeldselectie (tekeningen, foto’s, infographics, etc.). Beeld en tekst geef je uiteindelijk vorm in twee A3 spreads.

Beoordelingscriteria
• Minimaal 80 % aanwezigheid (dus maximaal éénmaal afwezig).
• Proces: mate waarin je in staat bent te reflecteren op je (tussentijdse) onderzoeksresultaten en hieraan nieuwe researchstappen weet te verbinden.
• Presentatie: mate waarin je in staat bent je conclusies overzichtelijk en pakkend te communiceren naar een specifiek publiek (zowel schriftelijk als beeldend).
• Argumentatie: mate waarin je in staat bent je tekst en beeldselectie logisch op te bouwen en je conclusies helder weet te beargumenteren.
------------------------------------------------------------------------------------
als onderwerp voor mijn onderzoek heb ik stijldansen gekozen. (mijn dansschool lag op de route van de wandeling die ik met mijn groepje moest doen volgens het algaritme wat we hadden gekregen)
----------------------------------------------------------------------------------
ik kwam hierover op internet een artikel tegen over de volksgezondheid. Het leek mij interesant de invloed van stijldansen op de volksgezondheid te onderzoeken. het leek mij een logische stap omdat dan in leeftijdscatogoriën in te delen:
- jeugd
- volwassenen
en - bejaarden.

als kritiek uit mijn bespreekgroepje tijdens de les kreeg ik te horen dat het misschien handiger, behapbaarder was om 1 catogorie te kiezen. het origineelste en interesanste vond ik dan de bejaarden. ook kreeg ik het advies om meer sociale aspecten te onderzoeken.

vandaar dat mijn eerste aanzet tot hoofd- en deelvragen zijn geworden:

(h-vraag)
- wat voor invloed heeft stijldansen op het leven van bejaarden?
(deelvragen)
- wat voor lichamelijke effecten heeft stijldansen op het menselijk lichaam?
- wat voor psychische effecten heeft stijldansen op het menselijk lichaam?
- heeft stijldansen ook echt invloed op het sociale leven van een bejaarde?

na het bespreken met nick koning heb ik mijn hoofdvraag veranderd in:
- Wat voor invloed heeft stijldansen op de gezondheid van bejaarden?
----------------------------------------------------------------------------------
Ook heb ik gemaild met een man die ik heb gevonden via hyves, die o.a. de oudste dj is van nederland en (belangrijk!) muziek draait op stijldans avonden in bejaardetehuizen. wie weet kan ik hier een bezoekje uit slepen aan zo'n avond.
----------------------------------------------------------------------------------
afgelopen week heb ik niet of nauwelijks (positieve) reacties gekregen op mijn pogingen contact te krijgen met mensen die mij kunnen helpen aan een bezoekje aan een avond waarop ze dansles geven aan bejaarden.
daarom ben ik nogmaals het internet in gedoken om nog grondiger mijn zoektocht te vervolgen. ik vond hier en daar een klein artikeltje over dansende bejaarden of verwijzingen naar plaatsnamen waar mensen dit schenen te doen (vaak op blogjes van wat oudere mensen zelf). toch bij verder onderzoek van wie die mensen waren, waar ze woonden, bij welke dansschool dat dan was of na zoeken naar verder ocntactgegevens van die personen.. liep het spoor toch vaak dood.
éen spoor leek veel belovend; Een dansschool uit Gouda die op haar site vermelde dit soort cursussen aan bejaarden te geven in samenwerking met de plaatselijke zorginstelling. Maar na te mailen met de dansschool kreeg ik weer een teleurstellend bericht terug. dit werd al geruim een jaar niet meer gedaan...
Toch bracht dit me wel op iedeeën om mijn zoektocht uit te breiden.
mijn plan voor aankomende week is, contact te zoeken met zorginstellingen zelf via mijn vader die dagelijks dit soort instellingen moet bezoeken voor zijn werk, contact te zoeken met danscholen zelf in de hoop dat de eigenaren toevallig meer op de hoogte zijn van dit soort projecten (starting met het mailen van mijn eigen dansschool te breda) en zorgverzekeraars benaderen om te vragen of zij misschien projecten/programma's aanbieden voor ouderen in combinatie met stijldansen.
ook wil ik de volkskrantmagazine redactie mailen om te vragen of ze me het artikel dat ik ooit heb gelezen over "tangoles voor bejaarden" kunnen toesturen (ik kon het niet vinden in hun archief op de site).

Kortom: Ik weet dat het er is, ik lees dat het er is, maar om zulke cursussen voor bejaarden te vindne blijkt des te lastiger!

Ik hou vol!
-----------------------------------------------------------------------------------

straat

2009-04-16T12:58:00.000-07:00

Voor de 4e periode kreeg ik met mijn projectgroepje (dominique princen, rik stabel en steven van eck) een straat aangewezen waar we ons de hele periode mee moeten bezig houden. eerst een grondig onderzoek, daarna een concept maken, en dat vervolgens uitvoeren. De dahliastraat is nu ongeveer 8 weken "van ons". begin onderzoek week 1: we gingen meteen kijken wat voor straat het was. ik heb foto's gemaakt van de eerste impressies en dingen die me al gelijk opvielen. Dat waren bevoorbeeld de steegjes (later hoorden we dat dat "de poorten" genoemd worden) o.a. gevormd door lange schuttingen met hier en daar deurtjes. Het deed steven en mij denken aan het schilderij van vermeer waar allerlei mensen bezig zijn met hun eigen ding, tegelijkertijd. de huizen hadden hier en daar portiekjes. een nieuwsgierige mevrouw die in zo'n portiekje stond vroeg waar we ons mee bezig hielden, ze zag onze camera's en belangstelling. zij kon ons vertellen dat tegen over haar woning een man (corné Swegers) woonde wiens overgroot vader de straat had gesticht. We besloten hem later een keer op te zoeken. foto's :

week 2: omdat ik een andere afspraak had gingen mijn groepsgenoten Corné swegers benaderen. Hij gaf ons het adres van zijn ouders. zijn moeder zou hier meer van weten. hij zou ze op de hoogte stellen. Dominique heeft na telefonisch contact gehad te hebben een afspraak kunnen maken. Rik heeft nog wat beelden van de straat gefilmd.

Dahliastraat 20 april from rik stabel on Vimeo.

ook zijn we naar het stadsarchief geweest met zn vieren om te bekijken of we op die manier informatie konden vinden. Helaas had het stadsarchief weinig speciafieks over onze straat. bij wat bouwtekingen en contracten op microfische hield het wel op. we hebben wel het één en ander kunnen vinden over de buurt (zandbergen) aanzich. zo vond ik een artikel in een oude krant dat ging over een onderzoek naar de vervuiling wat een bedrijf in de buurt had veroorzaakt, wat heropend werd. Toch was dit niet geheel te herleiden naar onze straat. Ik vond nog wel twee foto's van de dahliastraat in de beeldbank: week 3 In tweetallen zijn we op onderzoek uitggegaan. ons doel was: informatie verzamelen via interviews met de mensen. Steven en rik gingen geluidsopnames maken van een interview wat ze gingen houden met iemand uit de straat. Dominque en ik vertokken naar een buitenwijk van breda waar de ouders van corné wonen. Ik heb het gesprek gefilmd. Ik had een persoonlijk doel gesteld om zo goed mogelijk beelden te filmen waarmee een potret gemaakt kon worden ipv de camera enkel en alleen als registratie instrument voor het gesprek te gebruiken. ik heb hierdoor ook shots gemaakt van de omgeving of typerende trekjes en lichaamshoudingen die meneer en mevr. swegers aan namen tijdens het gesprek. meneer en mevr. swegers waren vrij uitgebreid in hun antwoorden. we hadden maarliefst 3 kwartier beeldmateriaal. dit maakte het monteren er niet makkelijker op. ik vond het lastig om de hoofdzaken van hun verhaal eruit te halen en een logische volgorde en tijdsduur samen te stellen. ik heb het uiteindelijk ingekort tot ongveer 6 minuten. hierna heb ik het ruwe materiaal en mn eigen filmpje aan rik gegeven. die wilde er ook nog even naar kijken. omdat rik ook AV doet leek me dit ook logisch en handig.
ook mochten we foto's maken van de foto's die betrekking hadden op de dahliastraat, uit het familie album. conceptueel zijn we nog niet veel opgeschoten. we hebben wel om tafel gezeten maar we zijn allemaal nog al onzeker over welke kant we op kunnen gaan ivb met het onbrekende overleg met onze begeleider (andries meijsen). hopenlijk komt hier snel verandering in. voor de presentatie van morgen (12 mei) hebben we daarom (alleen) ons onderzoek in kaart gebracht met een powerpoint presentatie. --------------------------------------------------------- 12 mei- alle groepen moesten hun voortgang met een powerpoint presentatie presenteren aan de 3 begeleiders (andries meijer, dominique ampe en hans laban) en alle andere groepen in het auditorium. we waren eerst nogal zenuwachig omdat we bang waren dat we nog niet ver genoeg op schema lagen (ook vanwege de begeleiding die ontbrak de laatste weken sinds onze begeleider andries ziek was). dit bleek mee te vallen. we kregen die dag zelfs nog een conceptueel idee. (het straatje van Vermeer in een nieuw jasje steken in combinatie met de Dahliastraat). het was ons al eerder te binnen geschoten maar we hadden het nog nooit als concreet idee bekeken. iedereen in ons groepje was enthousiast en ook de commentaren waren goed. zelf heb ik nog aantekeningen onder de andere presentaties gemaakt die ons misschien zouden kunnen helpen. bijv. - wat hebben andere groepjes wel wat wij niet hebben (verbeter punten!): * individueel concept(duidelijke eigen doelen/weg binnen het gezamelijke project) en - wat hebben andere groepjes niet of ook wat wij wel hebben (sterke punten!: * goede samenwerking, 1 gezamelijk, overkoepelend concept * dezelfde intresses om bijv. potretten van mensen neer te zetten. ------------------------------------------------------------------------------------ di 19 mei na bespreking van ons project met Andries Meijsen begon ons project al aardig vorm te krijgen. Andries dwong ons om onze ideeën scherper te formuleren zodat we precies weten wat we willen communiceren. we hebben ook allemaal individueel behandeld van wat we willen gaan doen om zo een goed geheel te vormen. (dominique en steven gaan met fotografie en bewerkprogramma's foto's van de straat een beeld te creeëren wat heel erg gaat lijken op het straatje van vermeer. "het componeren" laten zien dus. ik ga komende weken weer een stapje verder met de communicatie door 2 animaties te maken waarin een verband te zien is tussen de componeerlust/creëerlust van vermeer en de creeërlust/bouwlust van de stichters van straat. ik wil hier mee communiceren dat zowel in de tijd van vermeer als in de tijd van de straat componeerlust aanwezig was. Rik moet weer een stap verder gaan met zijn av-filmpje door te laten zien dat men langs elkaar heen leeft in de straat. een belangrijk element wat allen duidelijk wilden maken door de dahlia-straat met het straatje van vermeer te vergelijken. zo vallen onze "inviduele werkstukken" als puzzelstukjes in elkaar als ze met elkaar worden gepresenteerd en communiceert het (hopenlijk) wat het moet communiceren naar de mensen van de straat die we tijdens de expositie van dit alles, willen uitnodigen. ------------------------------------------------------------------------------------- de laatste week was echt 'crazy'. ik heb samen met de anderen onze ruimte (op de gang) klaar gemaakt voor de beoordeling en expositie die woensdag 10 juni al was. we moesten alles netjes maken. we hebben o.a. moeten strijken, ramen afplakken, timmeren, tafels slepen, verlengsnoeren aanleggen, enz. zelf heb ik met de grootste moeite mijn animaties afgekregen. ze draaiden naast elkaar op 2 laptops. (foto's van de exporuimte volgen nog)

een mooie 'still' van rik zijn film die op de muur werd gebeamd:

steven en dominique hun fotogenique werken:

'close-ups' van mijn eigen opstelling:

2009-04-12T04:40:00.000-07:00

Ik ga wat vertellen over het gekke idee wat ik en mn medecollege van de k-academie (lotte,rudy,patrick, rik en michiel) hadden. We hebben namelijk meegdaan aan het 48 hour film project wat dit jaar voor het eerst georganiseerd werd in breda (vanwege 1e editie van het filmfestifal breda). Wat hield het in? : we moesten met een team (maakte niet uit hoe klein of groot) een film maken in 48 uur tijd waarvan we bij de aftrap op vrijdag een genre kregen aangerijkt, de verplichte zin "deze plaats ruikt naar brandnetel", verplichte prop: gitaar, verplicht caracter: Mart(/ha)Somers die klokkenluider moest zijn, + verlicht shot: 1 shot van breda.

Vrijdag avond had het hele team zich verzameld bij lotte op haar kamer in breda. íedereen had er super zin in. Lotte en rudy zijn vervolgens ons genre enz. gaan ophalen als afgevaardigden van ons team. Daarna konden we aan de slag met onze film. ons genre was drama geworden. (blij dat we niet iets van fantasie of science fiction hadden gekregen) we hebben evrvolgens met zn drieën (michiel lotte en ik) het script + shotlist verzonnen.. tot 4.30 in de nacht! en daarna is patrick nog gaan storyboarden.. de volgende dag moesten we weer vroeg op om de acteurs en de aparatuur te verschepen naar onze locatie in ST. Michelsgestel (vlakbij Den Bosch). Daar gingen we filmen in voormalig schoolgebouw wat niet meer gebruikt wordt, erg stoffig en donker was. samen met michiel heb ik het een beetje geregiseerd. over het algemeen verliep de dag soepel en was de sfeer helemaal top!
Vervolgens moesten we nog op de zondag, monteren in de profesionele montage studio (die rudy had geregeld via zijn oude stage adres in breda), contracten op orde maken en dingen zoals muziek componeren. We waren rond zevenen klaar.. vevolgens zijn we met de auto naar de stadgallerij geraced om ons usb-stickje in te leveren voor half 8. (er waren veel teams te laat die daarom niet meer mee mochten doen in de race voor de hoofdprijs). We waren erg trots op ons zelf als eerste jaars en we hadden erg veel lol gehad.

Vrijdag was hét moment dat onze film werd vertoond in de bioscoop "must see" te breda. ook de films van alle andere teams werden vertoond (zie ook youtube: 48 hour breda). Er was een proffesionele jury aanwezig met o.a. mijn (nederlandse)lievelings acteur Peter Blok. We kregen net niet de hoofdprijs (reis naar turkije en een plaats in de internationale finale in Miami) maar wel twee eervolle vermeldingen voor beste camera-werk en beste script, wat natuurlijk opzich al best kicken was. en we kregen van de NCRV nog een beurs van 500 euro voor een volgende film die mee mag doen als wildcard in de landelijke finale (utrecht vs. breda vs. amsterdam)om misschien alsnog naar Miami te mogen aan het eind van het jaar. Het team wat gewonnen had was gewoon erg goed (professioneel, met goede sponsoren enz. en bn-er acteurs). een kick om tweede te mogen worden, toch? volgend jaar weer!!

zie ook http://www.48hourfilm.com/breda/

film volgt nog.. voor nu : http://www.youtube.com/watch?v=VD_I81K_d1s

workshop animatie

2009-03-05T06:58:00.000-08:00

bij de workshop animatie hebben we ongeveer in een halve dag een animatie filmpje (van ongeveer 10 frames) gemaakt. In het filmpje moest je een actie laten zien met je zelf. ik kreeg het idee mezelf als marionet te animeren. het filmpje kan in een loop gedraaid worden.
dit is wat ik er van heb gemaakt!

serieel beeld periode3

2009-03-04T10:40:00.000-08:00

Poëzie van het beeld

voor deze opdracht moest ik (voor de tweede les in week 2) een gedicht kiezen wat mij aansprak. Daarna moest ik kernwoorden benoemen die de admosfeer zouden beschrijven van het gedicht. Deze kernwoorden moeten de sleutel zijn tot het maken van een serie beelden achter elkaar, die niet het gedicht letterlijk illustreren maar de sfeer als gevoel over brengen op de kijker.

ik ging aan de slag en koos voor Friese geboorte gedichtjes die je vind op geboorte kaartjes van (Friese) baby's. Omdat 1 gedichtje vrij kort is koos ik er meerdere. Na ze voorgedragen te hebben in de klas en samen met klasgenoten de kernwoorden benoemd te hebben was ik klaar om mijn eerste idee in beelden uit te werken.

Doest noch nearne wiest, (Toen jij er nog niet was,)
dreamden wy al van dy. (droomden wij al van jou.)
In bern fan ús tegearre, (Een kindje van ons samen,)
de hiele wrâld waard nei. (de hele wereld werd nieuw.)

leafde is in wûnder, (liefde is een wonder,)
sjoch mar wat it docht. (kijk maar wat het doet.)
nea kinne wy mear sunder, (nooit kunnen wij meer zonder)
do bist ús lok en ús ljocht. (jij bent ons geluk en ons licht.)

kernwoorden: hoop, vervoering, geluk, verwachting van wat nieuws.

(1e) test beelden week 3

commentaar: werk meer een scène uit (beelden van locatie enz.). je mag dicht bij je onderwerp van je gedicht blijven maar probeer in jou geval de uitdaging aan te gaan een film te maken waar het wel over verwachting (en eventueel in verwachting zijn) gaat maar waarin het niet meteen letterlijk is te zien.

test beelden week 4

commentaar: gebruik meer locaties en laat je karakter heemaal in beeld zien zodat de kijker meer vertrouwd raakt met het karakter. als de kijker weet over wie het gaat kan hij zich beter inleven in de gevoelens van het karakter. De kans om een gevoel over te brengen op de kijker wordt dan al groter. probeer ook je shots zorgvuldiger te plannen. Bouw de scene ook op. Niet alles in één keer weggeven zodat er ook geen sprake is van 'stilstand' in je film (met 'stilstand' wordt bedoeld dat de situatie, sfeer aan het begin van de film niet veranderd is vergelijken met het eind van de film).

beelden week 5

in deze scène heb ik een idee wat nog in mijn achterhoofd zat watbetreft het onderwerp, uitgewerkt. ik had het idee om het in een vorm te gieten van een videodagboek van een gelukkig stel tijdens de zwangerschap. Omdat ik niet veel tijd had om het helemaal uit te werken, ziet het er misschien ietwat slordig uit. Het scheve standpunt van de camera is overigens wel bewust gekozen, de filmopnames voor een videodagboek zijn immers door ammateurs opgenomen.

Het was iets wat ik wilde uit proberen.

beeldenreeks week 6

Voor deze scène heb ik eerst een shotlist en een heus storyboard gemaakt nadat mij dit goed bevallen was tijdens de av-workshop die we eerder die week hadden gevolgd. zo had ik het gevoel meer controle te hebben over het kiezen van mijn shots tijdens het filmen.

voor mijn gevoel ben ik tevreden.. de volgende stap wordt testjes maken van het vervlechten van alle beelden die ik door de weken heb gemaalt/verzameld en het toevoegen en ontwerpen van geluid, wat mij betreft.

commentaar: ik was eigenlijk een beetje té to the point in het begin. ik kon beter eerst wat inleidende dingen laten zien. Ik kon me beter beperken tot één scène en me voorlopig eerst concentreren op beeld i.p.v. geluid. Hiervoor zou het beter zijn als ik nog wat filmanalyse zou doen om te kijken hoe zo'n scene dan in beelden opgebouwd wordt.

Ik heb me geconcentreerd op de beginscène, de zolder scène. Deze wilde ik qua beeld verbeteren. Daarvoor heb ik extra shots geschoten. Als de periode langer was geweest was geluid mijn volgende stap geweest.

3D periode2

2009-01-17T14:25:00.000-08:00

Voor Sef Peeters die on 3D gaf moesten we een 3-delig werkstuk maken. Je moest vertrekken vanuit "ontmoeting".

Na grote woordspinnen gemaakt te hebben kwam ik uit op "ontmoeting met mijn opa".

Gaande weg in mijn proces kwam ik mijn rode draad tegen; de balans pogen te vinden tussen de twee beelden die ik van mijn opa door mijn leven heen heb gevormd. Ik scheidde dit in 2 verschillende beelden. Het beeld wat ik heb gevormd in mijn kindertijd "(wat ik later heb benoemd tot het kleurloze, schone, witte beeld) tegenover het beeld wat ik heb gekregen van mijn opa toen ik vanuit zijn ogen de verhalen heb gelezen van zijn diensttijd tijdens de oorlog in Nederlands-Indië.

na veel ideeën en ontwerpen te hebben uitgewerkt in schetsen waarin ik het zoeken naar balans tussen die 2 beelden kon weergeven had gemaakt (zoals bijv. het idee om 3 weegschalen te maken) kwam ik op het idee voor mijn eindwerkstuk.

2 kaarsen (een zwarte en een witte) vloeien in elkaar over tot 1 gestold, solide beeld.

het is een werkstuk geworden waar ik een grote persoonlijke binding mee heb gekregen, Ik ben er in ieder geval erg tevreden mee, zowel het proces als de uitwerking.

eindcijfer: 8

2D periode 2

2009-01-17T13:39:00.000-08:00

In periode 2 kreeg ik les van Thé van Bergen voor 2D. We kregen hierbij de opdracht beelden te zoeken van de ochtend, de middag, de avond en de nacht. Vervolgens moesten we het gevonden beeld materiaal demonteren en vervolgens een nieuw beeld samenstellen. Hier moesten 4 samengestelde collages uitkomen + zwartwit kopieën en daaruit een simpel beeldenschema. Daarvanuit gaande moesten we 4 uitwerkingen maken met keuze uit het materiaal waar we de periode mee bezig waren geweest (vet- en pastelkrijt, dekkende en niet dekkende verf, en kleurpotlood). Daarna moesten we nog 4 uitwerkingen maken met (tot nu toe ongebruikte) materialen van keuze.

eincijfer: 7

beeld en concept periode 2

2009-01-17T12:59:00.000-08:00

Voor beeld en concept van Dominique Ampe was de onmschrijving van de opdracht kort en krachtig: Tafel en Stoel. De opdracht was niet helemaal meteen duidelijk maar door gesprekken met dominique te voeren kwam ik er zo langzamerhand achter wat de bedoeling was.

Ik heb documentatie gezocht bij hetgene wat mij intereseerde aan tafels en stoelen. Namelijk dat de stoel en de tafel de rol van de mensen in dezelfde ruimte als het ware bepaald wat ze doen (handeling) of hun rol, wat ze zijn (bijv. rang of klasse).

Ik probeerde het duidelijk te maken door in dit soort plaatjes de figuren om te draaien (gewoon uitknippen en weer opplakken) zodat de situatie niet meer klopte.

Dominique gaf mij de tip eens te gaan kijken bij kunstenaars zoals Teun Hocks en Ingmar Bergman. Ik gebruikte de één van de situaties uit een film van Ingmar bergman (the seventh seal) waarin de dood als personage schaakt tegen de man die hij eigenlijk op komt halen. Ik vond de positie van de personen (tegenover elkaar op een stoel) en het schaakbord (op de tafel) erg interesant. Hierbij ben ik de siuatie niet kloppend (een soort van surrealistisch) gaan maken, te vergelijken met Teun Hocks, in schetsen.

Mijn uiteindelijke idee (waarin de tafel en de stoel de macht over de mens heeft) heb ik uiteindelijk in 3d uitgewerkt.

eindcijfer: 6

serieelbeeld periode 1

2009-01-17T12:22:00.000-08:00

Voor Wim Ewals kregen we het thema "de wandeling" voor de opdracht van serieelbeeld. We moesten meerdere keren een wandeling maken waarbij we onderweg de situaties registreerden. Uiteindelijk moest je tot een werkstuk van meerdere beelden komen.

Ik begon met een wandeling in het Mastbos. Toen we de foto's die ik onderweg had gemaakt gingen bekijken kwamen we tot de conclusie dat ik een beetje angst voor het bos had. Dit bleek gewoon uit de foto's. Dit klopte helemaal. Ik was expres aan de rand van het bos gebleven omdat ik bang was te verdwalen. Ook had ik me erover verbaast dat het bos overdag zo donker en dreigend over kon komen.

Ik ben hier op verder gegaan door mijn angst op te zoeken. Ik ben meerdere keren 's avonds in het donker naar het bos gegaan om beeld en geluidsopnames te maken. Hieruit kwam ik op het idee om een bewegend filmpje alla animatie te maken om het angst effect duidelijker te laten overkomen. Ik heb de bewegingsmogelijkheden onderzocht door zowel de foto's achter elkaaar te zetten, als de (oorspronkelijke) foto's vanaf meerdere kanten te fotograferen (pogen tot illusie van beweging te komen).

- de meest interesante foto's heb ik geselecteerd -

Ik kon helaas het filmpje niet publiceren (1 van de vele nadelen van Windows Movie maker is dat het niet bugvrij is wat betreft het publiceren).

eindcijfer: 7

serieelbeeld periode2

2009-01-17T10:51:00.000-08:00

We kregen opdracht van Karin Kiene om voor de 2e periode van serieelbeeld 3 filmpjes te maken waarin je met eten een verhaal zou verbeelden. Het eten moest echt los komen van wat het normaal is. Ik kwam op het onderwerp "dansen". Ik wilde ook graag de "vleesmarkt"- sfeer die vaak heerst op dansscholen (zo ook bij mij op stijldansles) weergeven. Ik heb er als niet-echt-mager-persoon vaak last van. Ik heb het gevoel te moeten concureren met al die dunne meiden.

Mijn eerste filmpje is een 2D stop-motion filmpje met chocolade saus. 2D animatie vind ik erg mooi en leuk om te doen, het vereisd alleen wel veel arbeid en veel tijd!

In mijn 2e filmpje heb wilde ik experimenteren door het in 3D te maken i.p.v. 2D. Ik wilde het thema "vleesmarkt" een sterkere betekenis geven. Ik wilde het zinnetje "bij mij op dansles zitten soms best leuke jongens" een sarcastisch tintje geven. Karin gaf me eigelijk dit idee door te zeggen"dat ze me niet geloofde dat er leuke jongens op dansles konden zitten "want in mijn tijd...."

Karin vond dat ik teveel "hunks" had gebruikt in de 1e versie. Toch had ik juist de bedoeling om dit zo te overdrijven. Op Karin kwam dit dus niet helemaal over. Ze vond dat ik dan ook lelijke jongens er tussen moest gooien.

De versie met de lelijke jongens was tijdens de presentatie ook geen succes. Toch probeerde ik het element van overdrijven wel in mijn filmpje te houden. Dit zag ik juist als komisch element in mijn filmpje. Karin was het duidelijk niet met me eens en stelde de echte jongens van dansles of van school te fotograferen. dit leide tot een 3e versie. Zelf was ik niet helemaal zeker over het resultaat omdat ik vond dat het komische effect er wel uit was zonder het te overdrijven.. en na 3 keer een versie was het kipfilet-effect ook wel weg.

Voor mijn 3e filmpje heb ik een heel nieuw onderwerp gepakt. Na zoveel versies gemaakt te hebben over mijn vorige onderwerp was ik voor mijn gevoel wel aan nieuw onderwerp toe. Daarom koos ik ervoor om een ode aan Andy Warhol te maken. Het potret wat hij maakte van Marilyn Monroe heb ik nagmaakt met de soup die ik in het begin ook gebruikt heb om de beroemde Campbell's soup te immiteren.

Karin vond dat ik uiteindelijk mijn beeldtaal niet goed genoeg had gevonden. Ik had het toch allemaal nog te letterlijk genomen en het sprak niet genoeg. Ook omdat ik niet met het dansen was doorgegaan had ik volgens Karin mijn problematiek niet opgelost. omdat ik zo hard gewerkt had wilde Karin me geen onvoldoende geven. Ik moet in de volgende periode dus verder mijn zoektocht vervolgen naar het vinden van mijn eigen beeldtaal.

eindcjfer: 6

3D periode 1

2009-01-17T07:36:00.000-08:00

Nadat we de opdracht hadden gekregen van Paul Zegers om ongewone dingen te fotograferen in het straatbeeld, heb ik, uit een lange serie foto's o.a. een foto van onze eigen auto (Citroën DS) genomen omdat het zo'n aparte verschijning is.

Daarna moest je een schaduwlijst (tegenovergetselden) maken van de eigenschappen van het ding dat je had geselecteerd. aan de hand van mijn schaduwlijst ben ik schetsen en 3D uitwerkingen daarvan gaan maken. Ik heb daarna een keuze gemaakt uit de proefmodellen en na enige aanpassingen ben ik het uiteindelijke werkstuk gaan maken.

Ik heb eerst de groffe vorm gemaakt van grijze animeerklei. Vervolgens is de vorm (verdeeld in 2 helften) in de vacuüm machine gegaan.

Eenmaal uit de vacuümmachine heb ik het draadwerk van aan elkaar gesoldeerde led-lampjes door uitgegraven tunneltjes in de klei naar de oppervlakte getrokken. Vervolgens heb ik de laatste gevacuümde onderdelen er op geplakt. Ik besloten om de klei erin te laten (eerst had ik het idee de klei eruit te halen) om zo dicht mogelijk bij mijn proefmodel te komen/te blijven. De steuntjes heb ik van zacht foom gemaakt. Wat ik zelf als pluspunt zag aan mijn werk, was dat iedereen er een andere intepretatie van de vorm aan gaf. De een zag er een kip in, de ander een muis en weer een ander toch duidelijk weer een auto.

Paul Zegers gaf mij een 6 omdat hij vond dat ik niet vroeg genoeg in 3d was begonnen (ik had meer op papier geschetst), te weinig had geëxperimenteerd.

Eindcijfer: 6

introweek excursie

2008-11-08T03:54:00.000-08:00

Wat ook erg leuk was aan de introweek, was dat we op excursie zijn gegaan naar antwerpen. Met zijn allen (ongeveer 200 eerstejaars) in bussen richting antwerpen. We hebben eerst Het museum van schone kunsten bezocht en vervolgens de Verbeke foundation.

hieronder een paar snapshots van de collecties:

museum van schone kunsten Antwerpen:

1-Jef Lambeaux - de kus (1881)

2- paul de vigne - de republiek (1872)

3- Jean Fouquet - madonna omringd door serafijnen

en cherubijnen (1451-1452)

De verbeke foundation:

1- Sjef Meijman - rondreizend steentje (1978)

2-Reinier Kranendonk - de opblaaspop (2006)

highlights van de introweek - kartonnen beeldenmuseum

2008-11-08T03:22:00.000-08:00

hallo! dit word mijn eerste blog-berichtje in kader van mijn opleiding aan de kunstacademie st.joost in Breda. ik begin natuurlijk bij het begin. De introweek!

Spannend.. en allemaal nieuw.

Alle eerste jaars werden uitgenodigt in het atrium om mee te doen aan soort wedstrijdje wie het mooiste kartonnen beeld van zijn of haar idool kon maken. ik had mezelf als klein meisje gekozen als idool. De hele dag zijn we hier mee bezig geweest. Zelf had ik nog al moeite met het werken met karton. Daarom had ik eerst schetsen gemaakt (die ik later overigens ook weer heb gebruikt voor mijn photoshop-opdrachten). Ik was meer tevreden over de schetsen dan over het kartonnen beeld.

Maar het was wel leuk om te doen.

hier het resultaat:

beeld en concept periode 1

2008-11-04T02:10:00.000-08:00

Abdul gaf ons de oprdracht om de eerste drie weken bezig te gaan met de eerste fase van de algemene opracht voor de 1e periode van het vak Beeld en concept. We moesten onze kamer ("mijn plekje") in kaart brengen door bijv. een plattegrond te maken of een schaalmodel zoals een maquette en foto's en video-opnames te maken.

ik maakte een plattegrond, een video-opname, enkele foto's en een maquette. Deze laatste vond ik het meest interessant.

Abdul heeft na die drie weken alles beoordeeld. Ik kreeg een voldoende voor dit 1e deel.

Vervolgens kregen we de opdracht tweetallen te vormen en te ruilen van het gemaakte info-pakket. Ik ruilde met mijn klasgenote Maaike Hazeleger. Zij had een kleine maquette gemaakt van haar werkkamertje, een plattegrond en vele gedetaileerde tekeningen. Haar kamer werd mijn vertrekpunt en mijn kamer die van haar vertekpunt voor de volgende fase van de opdracht.

Ik begon haar kamer te onderzoeken. Achteraf heb ik dit de 1e keer niet grondig genoeg gedaan.

Ik wilde in al mijn enthousiasme, al meteen de 1e les met een idee aankomen. Ik bedacht een idee waarin Maaike haar ietwat saaie, smetteloze kamer opgetild werden door de bomen (ze woont in een bebosde omgeving) en uitelkaar getrokken werd. Abdul kwam met de kritiek dat ik stappen had overgeslagen. Daaruit heb ik de conclusie getrokken dat ik een stapje terug moest nemen en een andere weg moest gaan inslaan.

Hierna was het een hele toer om de juiste weg te vinden. Ik wilde eigenlijk wat gaan doen met filosofie. Ik ging aan de slag en zocht een filosofische theorie uit die me intereseerde. De filosofie van Plato en de trantecedente/verlichte wereld leek me geschikt. Ik presenteerde dit idee in de les. Tijdens mijn gesprek met Abdul kwam ik erachter dat dit niet zoveel met mij te maken had. Dit was de filosofie van Plato, niet van mij. Ik besloot de filosofie voor een andere keer te bewaren en verder te gaan met mijn zoektocht naar de juiste weg om mijn opdracht uit te voeren.

Ik besloot terug te gaan naar het begin en een grondiger onderzoek van de kamer te doen. Wat had ik IK nou met die kamer? wat voor gevoel gaf die kamer mij?

Dit bleek lastiger te beantwoorden dan gedacht. Toch vond ik een aanknoopingspunt. Ik vond de kamer van Maaike namelijk erg saai en wit, LEEG!

Dit laatste deed me denken aan het gevoel van leegte, met name als je alleen bent.

Ik had hier ook al eerder een werkstuk meegemaakt waarin ik een zelfpotret in ingedoken houding had neergezet. Ik heb hiermee een ontwerp gemaakt voor de kamer. Abdul stelde de vraag die me aan het denken zette en me pushte om nog verder door te gaan: "waarom je zelfpotret gebruiken om het govoel uit te drukken? is het niet veel sterker als de toeschouwer (i.p.v. jou zelfpotret) in de situatie te plaatsen?

Ook dacht ik aan een gedicht wat me ooit al eerder had geraakt. Hier ben ik op verder gegaan.
Paul van Ostaijen:

" De bar is leeg

vol mensen."

Dit gedicht beschrijft hoe ik me tot nu toe vaak heb gevoeld als ik me niet thuis voelde tussen een groep mensen. Dan voelde ik me leeg, alleen, buitengesloten.

Door dit laatste woord "buitengesloten" kwam ik op het idee om de ruimte van Maaikes kamer te gebruiken om dit gevoel over te brengen op de toeschouwer als die de ruimte binnen zou komen.

naar aanleiding hiervan heb ik een soort ondezoek gedaan waarin ik heb geprobeerd hét juiste beeld te vinden om dit gevoel over te brengen. Ik heb een fotosessie gedaan met een aantal klasgenoten met als onderwerp: lichaamstaal. Ik hoopte hiermee een situatie te bereiken waarin de toeschouwer zich echt buitengesloten zou voelen bijv. door elke wand te vullen met levensgrote foto's waarop de mensen met hun rug naar de toeschouwer staan.

ik verder geen uiteindelijk werkstuk gemaakt. Dit vond Abdul ook niet erg zolang ik maar een goed proces kon presenteren.

cijfer: 8